تبلیغات
چَــمـتـا - مطالب هنر

خدمات گرافیكی ققنوس

یکشنبه 3 اردیبهشت 1396  01:49 ب.ظ

نوع مطلب :هنر ،

مجری و مشاوره در امور گرافیكی و تبلیغاتی
از طراحی تا چاپ

ققنوس خدمات گرافیك
 
  Tlgrm.me/R_amoozadi   
www.instagram.com/ghooghnoosart  
 
 
ghooghnosart

نوشته شده توسط: رضا عموزادی | آخرین ویرایش:یکشنبه 3 اردیبهشت 1396 | نظرات ()

برچسب ها: گرافیك ، طراحی گرافیك ، طراحی و چاپ ، خدمات گرافیكی ، طراحی بروشور و كاتالوگ ، طراحی كارت ویزیت و سربرگ ، طراحی بنر ،

یادداشتی بر فیلم سینمایی فروشنده

یکشنبه 11 مهر 1395  11:15 ق.ظ

نوع مطلب :هنر ،

فیلم فروشنده اصغر فرهادی را باید در  ادامه  ی آثار دیگر او مانند "درباره الی" و یا "جدایی نادر از سیمین" دانست. به نظر می رسد كارگردان در این فیلم  با صراحت به تكمیل پازل ذهنی خود مشغول است. اگرچه به گفته ی كارگردان موضوع فیلم  تعرض به حریم خصوصی و حیثیت و آبروی افراد جامعه است.اما فرهادی از همان دقایق اول حرف آخر را می زند. آپارتمانی كه نماد جامعه ایران است بر اثر گود برداری غیر اصولی در حال فروپاشی است و ساكنین (افراد جامعه ) شامل زن، مرد، كودك، پیر و جوان با اضطراب و هیاهو با همراهی و كمك یكدیگر آپارتمان را ترك می كنند. تمام ساكنان آن از جمله دو شخصیت اصلی فیلم  به جهت خطرهای احتمالی ترجیح می دهند موقتا به جای دیگری نقل مكان كنند. آنها به پیشنهاد یك دوست موقتا به آپارتمانی دیگر می روند كه انجا هم آشفتگی و در به دری خاص خودش را دارد . عماد كه یك معلم است و اهل هنر در تراس خانه رو به شهر به دوست خود می گوید: دلم میخواد با لودر میزدم زیر این شهر و همه چیز رو خراب می كردم و دوباره میساختم . دوست او (بابك)می گوید: یك بار این كار را كردند و دوباره ساختند  شد این!!!. این دیالوگ در دقایق اولیه  بیانگر نوعی نگرش سیاسی به وضع موجود جامعه است كه مقدمه ای می شود برای اتفاق اصلی داستان.

عماد و رعنا هر دو در یك نمایشی به نام مرگ فروشنده بازی می كنند. بر حسب اتفاق رعنا زودتر به خانه می آید و در حین استحمام مرد غریبه ای وارد خانه شده و به او در حمام تعرض می كند و می گریزد. این واقعه خط اصلی داستان را شكل می دهد. زوج جوان از همسایگان خود اطلاع پیدا می كنند كه قبل از آنها در این خانه زن روسپی زندگی میكرد و  آنجا محل رفت و آمد مردان هوسران بود.   البته  از به كار بردن  كلمه روسپی یا معادل شبیه به آن در طول فیلم پرهیز می شود و فقط اشاره به  رفت و امد های ناجور  در این خانه دارد كه این خود جای تامل و پرسش دارد.   رعنا سخت دچار مشكلات روحی است اما به درخواست همسرش برای شكایت و پی گیری از طریق كلانتری جواب منفی می دهد. عماد اما به كمك یكی از شاگردانش سر نخی از مرد متعرض پیدا می كند. كارگردان  تلاش می كند یك مرد جوان را مضنون اصلی نشان دهد. اما به زودی مشخص می شود فرد متعرض به همسرش پیرمردی بیمار است. عماد او را در همان ساختمانی قبلی كه در حال فرو ریختن است به دام می اندازد و قصد تنبیه و احتمالا انتقام جویی دارد و همسر، دختر و داماد پیرمرد را به ساختمان دعوت می كند تا حقایق را برای آنها بر ملا سازد. این بار نیز با مخالفت همسر خود مواجه است. در پایان بر اثر یك خشونت از سوی عماد، پیرمرد بیماردر میان چشم های گریان خانواده خود و حیرت رعنا از دنیا می رود.

 فرهادی در این فیلم بطور بارز موضوع ورود به حریم خصوصی افراد و تعرض به دیگران را بعنوان یكی از ناهنجاریهای بزرگ اخلاقی بیان می كند و در مواجه با آن خشونت را كاملا نفی می كند. از نظر او هر اندازه تعرض به حریم خصوص و تجاوز به افراد باعث فروپاشی و تزلزل خانواده و جامعه است خشونت و عدم كنترل خشم نیز باعث متلاشی شدن آن می شود. ضعف بزرگ فیلم  بزرگ نمایی و زشت جلوه دادن غیرت و تعصب مردانه عماد و مظلوم نمایی و تظلم خواهی پیرمرد متعرض است. فرهادی در این فیلم پیرمرد هوسران و متعرض به حریم خصوصی خانواده را نادم، پشیمان و مورد ظلم بیشتر قرار گرفته نشان میدهد و از رفتار عماد كه برخاسته از  تعهد اخلاقی و انسانی اوست تصویری افراطی، خشن و ناپسند میسازد. بطوریكه تماشاگر در وهله اول وقتی با یك پیرمرد هوسران مواجه می شود نسبت به او حس تنفر پیدا می كند اما در پایان فرد متعرض را تبرئه و عماد را گناهكار می داند.  در چند سكانس قبل تر دانش آموز در كلاس درس كه فیلم گاو داریوش مهرجویی مورد بحث بود به معلم یعنی عماد می گوید : آدم ها هم ممكن است گاو شوند؟  عماد می گوید: بله . دانش آموز می پرسد: چطوری؟ عماد پاسخ می دهد : به مرور... و داستان طوری پرداخته می شود كه این شخصیت  كه معلم است و اهل هنر و احیانا معرف فرهنگ جامعه به مرور گاو به نظر برسد.  تمام عناصر داستانی فیلم بیانگر آن است كه جامعه فعلی ایران به جهت فقر، فساد و...  در حال تزلزل و فروپاشی است و  پایه های آن سست و ناتوان است و باید ویران شود تا دوباره آباد گردد!!! 



نوشته شده توسط: رضا عموزادی | آخرین ویرایش:دوشنبه 26 مهر 1395 | نظرات ()

برچسب ها: نقد فیلم فروشنده ، فروشنده اصغر فرهادی ، عموزادی ، ضعف فیلم فروشنده ، نقد و بررسی فروشنده ، اصغر فرهادی ، شهاب حسینی ،

گفتمان هنر انقلاب اسلامی

شنبه 21 فروردین 1395  10:08 ق.ظ

نوع مطلب :هنر ،


همایش «گفتمان هنر انقلاب» سه شنبه 24 فروردین 1395 از ساعت 14 تا 18 در دانشگاه تربیت مدرس، سالن شهید مطهری (تقاطع بزرگراه شهید چمران و جلال آل احمد) برگزار می‌شود.


نوشته شده توسط: رضا عموزادی | آخرین ویرایش:شنبه 21 فروردین 1395 | نظرات ()

سوت پایان سریال "كیمیا"

شنبه 24 بهمن 1394  12:22 ب.ظ

نوع مطلب :هنر ،

سریال صد قسمتی "كیمیا" از جمله سریال های بلند صدا و سیما با تمام حرف ها، حدیث ها و حاشیه ها به پایان رسید. سریالی كه تلاش می نمود با یك داستان به هم تنیده، لایه به لایه، روایتی از تحولات اجتماعی و سیاسی ایران در سه مقطع، یعنی قبل از انقلاب، سالهای بعد از انقلاب (دوران جنگ) و سال های اخیر را بازگو نماید. متاسفانه این سریال نیز همانند دیگر سریال های تلویزیونی ایرانی علیرغم همه ی هزینه ها و تلاش ها نتوانسته آنچنان كه باید و شاید نظر مخاطبین خود را جلب نماید و در طول پخش دستخوش نقدها جدی و حتی دستمایه ی شوخی های طنز آمیز در جامعه و به خصوص فضای مجازی قرار گرفته بود.

سریال كیمیا نیز مانند دیگر سریال های صدا و سیما شروعی بسیار كند و كسل كننده و پایانی بسیار شتابزده و عجولانه داشت. قصه و داستان هم علاوه بر پراكندگی موضوع در مواقعی حتی غیر قابل باور و درك بود. بازیگر نقش "كیمیا" به خوبی نتوانست از پس معرفی شخصیت نقش خود بر آید.صحنه های خلق شده حرف تازه ای برای گفتن نداشتند و بعضا با ایرادهای ساختاری نیزمواجه بودند. اگرچه نویسنده تلاش داشت برش هائی از مقاطع سرنوشت ساز انقلاب و جنگ را به تصویر بكشد اما یكی از مهم ترین ایرادهای وارد بر آن (كه كمتر هم بدان توجه شده) این است كه : در یك سریال بلند با مضامین انقلاب و جنگ، نقش روحانیت بطور كلی نادیده گرفته شد.

اگر چه كوشش سازندگان سریال كیمیا از یك سو قابل تقدیر است اما از سوی دیگر می توان اذعان داشت این درام خانوادگی، همراه با صحنه های تكه تكه شده از تحولات انقلاب اسلامی، نتوانست پازل های ذهنی نویسنده و یا كارگردان را كامل سازد هم چنین به جهت سطحی نگری و عدم دقت لازم در محتوا نمی توان این اثر را جزء آثار ارزنده و فاخر در حوزه انقلاب اسلامی و دفاع مقدس به حساب آورد.


نوشته شده توسط: رضا عموزادی | آخرین ویرایش:یکشنبه 25 بهمن 1394 | نظرات ()

برچسب ها: عموزادی ، رضا عموزادی ، چمتا ، كیمیا ، نقد سریال كیمیا ، سریال كیمیا ، پخش سریال كیمیا ،

نمایش " صندلی ها "

پنجشنبه 8 بهمن 1394  04:09 ب.ظ

نوع مطلب :هنر ،

نمایش " صندلی ها " اثر هنرمند بزرگ فرانسه  "اوژن یونسکو " است  که گروه نمایش پاپیون در سی و چهارمین جشنواره تئاتر فجر آن را در تماشاخانه باران به روی صحنه برد .
تماشای نمایش "صندلی ها" به کارگردانی "حسین رحیمی" مرا شگفت زده و غافلگیر کرد.  انتظار چنین مواجه ای را نداشتم. چرا که با یک اجرای بسیار متفاوت و دور از ذهن روبه رو شدم. یک اثر فاخر ادبی و هنری همراه با  بازی حرفه ای سه معلول (به لحاظ جسمی و حركتی) که یکی از آنها از نو ع "سندرم  داون" بود . 
 
بازی های بسیار روان، زیبا و یک دست و خلاقانه ی آنان  مرا شگفت زده کرد. می توانم بگویم حتی شاید بازیگران حرفه ای ما هم توان چنین هنر نمائی را نداشته باشند. هیچ كم و كاستی در اجرا مشاهده نمی كنید. با جرات می توان ادعا داشت با یك نمایش  كاملا حرفه ای رو به رو هستید.  کسانی که این نمایشنامه را خوانده باشند می دانند که  به لحاظ  گفتاری و نمایشی  اجرای آن چقدر سخت و دشوار است. چرا که نمایش کاملا متکی بر دیالوگهای دو نفره بدون وقفه از ابتدا تا انتهاست. توانائی و قدرت حسی و عاطفی این عزیزان به حدی بود كه بدون اغراق در مقابل این همه ی قدرت و توانائی كاملا احساس عجز و ناتوانی داشتم!

انتخاب "معلولین" به عنوان بازیگران این نمایش کمک بسیار زیادی در آشکار ساختن توان و قدرت این بیماران به اصطلاح ناتوان نمود  و از دیگر سو نیز پیام نهفته در نمایش  خواسته یا ناخواسته و بصورت زیركانه در خدمت توجه بیش از پیش به کم توان ها و بیماران دارای اختلالات ذهنی قرار گرفته است. به نحوی که  اگر کسی ذهنیتی نسبت به این اثر نداشته باشد،  قطعا تصور خواهد کرد نویسنده آن را برای بیان درد ها و رنج های این گونه بیماران و معلولین نگاشته است.




صندلی های اوژن یونسکو یک نمایشنامه بسیار پیچیده و فلسفی در بیانی ساده  و طنز گونه است. پرداختن به الیناسیون (از خودبیگانگی و بی هویتی) انسان در دنیا پر هیاهیوی مدرن است. پیرمرد و پیرزنی (ساکن یک اتاقکی  در یک جزیره ) با رفتارها و گفتارهائی که بیانگر عدم علاقه و یا بی حو صله گی و بی تفاوتی در زندگی آنهاست، برای افرادی خیالی و ذهنی نامه می نویسند و انها را دعوت می کنند تا طی یک سخنرانی پیام  مهمی را به انان برسانند. میهمانان خیالی آنها سر می رسند و انها در ذهن خود  برای هر یک از انها صندلی در نظر می گیرند و انها را دعوت به نشستن می کنند. درست در هنگام سخنرانی در کمال ناباوری سخنران واقعی وارد می شود. پیرمرد و پیرزن پیام  مهم خود را به سخنران واگذار می کنند و خود از دنیا خداحافظی می کنند و می روند. سخنران شروع به سخنرانی می کند تا پیام بسیار مهمی را به بشریت بگوید. اما سخنران کرو لال است و جز فریاد و ضجه حرفی برای گفتن ندارد...  


نوشته شده توسط: رضا عموزادی | آخرین ویرایش:شنبه 10 بهمن 1394 | نظرات ()

برچسب ها: صندلی ها ، نمایش صندلی ها ، اوژن یونسکو ، حسن رحیمی ، گروه نمایش پاپیون ، عموزادی ، رضا عموزادی ،

نقدی كوتاه بر فیلم محمد رسول الله

سه شنبه 10 شهریور 1394  12:24 ب.ظ

نوع مطلب :هنر ،



فیلم "محمد رسول الله" ساخته ی مجید مجیدی آنچنان كه از این كارگردان بزرگ كشورمان انتظار داشتم (به لحاظ محتوا و پرداخت قصه )خوب نبود. اگر چه از نظر تكنیك و جلوه های ویژه، صدا و تصویر قابلیت های خوبی دارد (به ویژه صحنه های مربوط به حمله لشگر ابرهه و  یاصحنه ی شور انگیز پیامبر در كنار امواج پر تلاطم دریا)
 به نظر حقیر،  در تولید آثار عظیم و پرهزینه ی تاریخی به خصوص تاریخ اسلام، نظیر این فیلم،  باید  دقت ، وسواس و ظرافت های بیشتری از نظر محتوا صورت پذیرد. در این زمینه فیلم رسالت (محمد رسول الله ) ساخته ی مرحوم مصطفی عقاد _ با بازی آنتونی كویین _ هنوز حرف اول را می زند .شاید بتوان گفت كه مجیدی در فیلم های بچه های آسمان و رنگ خدا در نوع خود بهتر و موفق تر بوده است.
 فیلم "محمد رسول الله "مجید مجیدی بیشتر متكی بر تصویر و قاب است. به نوعی میتوان گفت به ظاهر جذاب و خوش رنگ و لعاب است . اما بطور كلی  به لحاظ محتوا و نحوه ی پرداختن به موضوع  با توجه به ریتم كند و  پراكندگی داستان كسل كننده  است. (اگر چه در برخی صحنه ها موفق می شود احساسات تماشاگرانش را بر انگیزد).
هم چنین این فیلم  به لحاظ بازیگری و شخصیت پردازی،حرف تازه ای  برای گفتن ندارد. 
در زمینه موسیقی هم اتفاق خاصی رخ نداده است.  تركیبی از موسیقی غربی و عربی كه بیشتر ذهن را به سوی فیلم هایی با مضامین میلاد حضرت عیسی مسیح  می كشاند. (در صورتی كه موسیقی فیلم رسالت مصطفی عقاد و یا موسیقی فیلم امام علی (فرهاد فخرالدینی)  پس از سالیان سال همچنان در اذهان ماندگار مانده است).
به هر جهت امیدوارم این فیلم بتواند آنچنان كه باید و شاید در فضای پر تنش امروز جهان اسلام و در معرفی چهره ای رحمانی پیامبر مكرم اسلام  تاثیرگذار باشد.


نوشته شده توسط: رضا عموزادی | آخرین ویرایش:شنبه 14 شهریور 1394 | نظرات ()

برچسب ها: محمد رسول الله ، مجید مجیدی ، نقد فیلم محمد رسوالله ، عموزادی ، رضا عموزادی ، چمتا ،
  • تعداد کل صفحات:7  
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7